“เด็กหญิง” โกหก “แม่” ว่าจะอ่านหนังสืออยู่ที่หอกับเพื่อน ก่อนจะแอบกลับมาบ้าน เปิดประตูเข้าไปถึงกับช็อคแบบนี้!!!

1390

วันนี้ทางทีมงานได้นำเรื่องราวที่น่าสงสารพอสมควรมาฝาก โดยเด็กหญิงคนนี้ได้เล่าเรื่องทั้งหมดไว้ว่า “เราเป็นลูกสาวคนเดียว ตอนเล็กๆพ่อกับแม่เราสนิทกันมาก ความทรงจำสมัยเด็กของเราเต็มไปด้วยภาพที่เราสามคนพ่อแม่ลูกไปเที่ยวกัน แต่ทุกอย่างมักไม่เพอร์เฟ็คพ่อเราทำงานเกี่ยวกับการสำรวจทางธรณีวิทยา เพราะงั้นบางทีก็ไม่กลับบ้านเลยเป็นเวลานานๆ ”



” แต่ทุกครั้งที่กลับมาบ้าน พ่อจะมีของที่เราชอบมาให้เราเสมอ พ่อรักเรามากเป็นพิเศษ ท่านอ่อนโยน ไม่เคยดุเราเลยสักครั้ง ตอนเด็กๆถ้าพ่ออยู่บ้านเราจะไม่ยอมให้แม่อาบน้ำให้เลย ต้องพ่อเท่านั้น เพราะเวลาพ่อสระผมให้เราไม่เจ็บเลย ท่านไม่เพียงดีต่อลูกอย่างเรา แต่ยังเป็นคนรับผิดชอบต่อครอบครัว ถ้าท่านอยู่บ้าน ท่านจะไม่ยอมให้แม่ทำอะไรเลย แม้แต่งานในครัวท่านก็เข้าไปลุยเอง ”

“เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว แป๊บๆเราก็เข้ามหาลัย แถมบ้านเราก็อยู่ใกล้มหาลัยมาก ห่างกันแค่สองสถานี บางทีเรายังเคยเดินกลับบ้าน ตอนเรียนปี 1 มหาลัยไม่อนุญาตให้กลับบ้าน ต้องอยู่หอ เราก็ไม่มีทางเลือก
พูดกันตามจริงแล้วเราไม่ชอบอยู่หอเลย เราชอบอ่านหนังสือ แต่ที่หอพอตกค่ำก็เหมือนสนามรบ ”

” พอขึ้นปี 2 ไม่จำเป็นต้องอยู่หอ เราก็บอกแม่ว่าเราจะกลับมาอยู่บ้าน คิดไม่ถึงว่าแม่จะบอกว่า เราโตจะแย่แล้ว ต้องรู้จักดูแลตัวเอง อีกไม่กี่ปีก็ต้องออกไปทำงานแล้ว จะทำตัวติดพ่อแม่ตลอดไปไม่ได้ ตอนเราได้ยินที่แม่พูดเราไม่พอใจมาก แต่เราไม่ค่อยเถียงท่านอยู่แล้ว แต่เราแค่รู้สึกว่าหนึ่งปีมานี้ท่านเปลี่ยนไปมากวันเสาร์เวลาเรากลับไปบ้าน แม่จะชอบเล่นมือถือคนเดียวเงียบๆ บางทีโทรศัพท์ดังก็จะรีบเดินออกไปคุยข้างนอก บางทีก็นั่งยิ้มเหมือนมีใครในใจ เราคิดว่าแม่อาจจะนอกใจพ่อ ”
” เราก็เลยแสร้งทำเป็นรับปากว่าจะอยู่หอต่อ จริงๆแล้วเราคุยกับเพื่อนไว้แล้วว่าจะออกมาเช่าบ้านแถวนั้นอยู่กัน จะได้ไม่มีใครรบกวนเวลาอ่านหนังสือ และจะได้มีเวลาจับตาดูแม่ด้วย มีอยู่วันนึงเราไม่มีเรียนตอนบ่าย ก็เลยกลับไปบ้าน พอเราผลักประตูเข้าไปก็เห็นแม่รุกรี้รุกรนมารับเราในสภาพที่ไม่เรียบร้อย เราเองก็เดาออกว่าเกิดอะไรขึ้น รีบเปิดประตูห้องนอนแม่ออกดู แล้วก็เห็นผู้ชายแปลกหน้าคนนึงนั่งอยู่บนเตียงของพ่อ ยิ้มให้เราแบบกระอักกระอ่วน เราหันมาถามแม่ว่าเขาเป็นใคร แม่ตอบติดๆขัดๆว่าเพื่อนร่วมงาน เราได้ยินแล้วก็รีบออกจากบ้านไป ”

” และเพราะเรื่องนี้เราก็เลยไม่กลับบ้านมาเดือนนึงแล้ว แม่พยายามโทรหาเราแถมไปหาเราที่มหาลัย ให้เรากลับบ้านไปคุยกับท่านดีๆ เราปฏิเสธ ตอนนี้แม่บอกเราว่าพ่อกลับมาแล้ว แถมพ่อถามว่าทำไมเราไม่กลับบ้าน พูดกันตามตรง เราก็อยากกลับ แต่ไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับพ่อยังไง เราควรเปิดเผยเรื่องที่แม่ทำ หรือควรจะช่วยแม่ปิดบังพ่อ เพื่อบ้านจะได้เป็นบ้านต่อไป? เราไม่เคยคิดมาก่อนเลยที่แม่ยอมให้เราอยู่หอ ไม่ยอมให้กลับบ้านก็เพราะจะได้แอบเอาชู้มานอนได้ ตอนนี้เราไม่มีแม่ในหัวใจอีกต่อไปแล้ว และไม่รู้จะมองหน้าแม่ยังไง เราจะทำยังไงดี? “

แบ่งปัน